OverDaForest

Vandaag zijn we met het gezin naar de kerstmarkt in het Staalduinse Bos (ons lokale tuincentrum) geweest. Mijn visie op de overbevolkingsproblematiek is weer bijgesteld. Er waren veel lampjes, ballen en slingers. En er waren veel mensen, heel veel mensen, met grote karren in te smalle paden. Waar wij ons pragmatisch opstellen (nee hoor geeft niet, gaat u maar voor, we shoppen ten slotte voor vrede op aarde) heeft onze autistische zoon Storm geen sociale remmingen. Er werden al snel een paar stompen uitgedeeld, toen ik hem midden in de drukte probeerde te kalmeren schopte nij nog een aantal mensen tegen hun schenen. Genoeg, naar buiten ! Eerst moesten we ons nog door de massa heenwerken bij de overvolle kassas, ondertussen proberend verder fysiek geweld te voorkomen. Snel over de pakeerplaats tussen miljoenen auto’s door naar onze eigen auto. Gprdels om en gas, filerijdend de parkeerplaats af. Waar hebben deze mensen hun rijbewijs kado gekregen ? Een dame in een zwarte Mitsubishi Colt ramt ons bijna terwijl ze uitparkeert, zonder op of om te kijken. Mijn hoofd bonkt. Ik droom van rust, van ruimte, weidse velden. Er zijn te veel mensen.